قشر مخالف اسلام از همان سال اول انقلاب مخالفت خود رو با جمهوری اسلامی علنی کردند، اما جمهوری اسلامی با اتکا به ریشه عمیق دین در جامعه ایران همواره تونست از پس مخالفان خودش بر بیاد.
اما در تحولات اخیر با جنایات حکومت و عمومی شدن اطلاع رسانی این جنایات، نسل مذهبی پرورش یافته با باورهای مذهبی به این نتیجه رسید که این حکومت دروغگوست و معیارها خود رو هم قبول نداره. مثال ساده این امر مادر دوست داشتنیی بود که هر موقع فرزندانش به خامنه ای انتقاد میکردند، اعتراض میکرد که پشت "سید آل پیغمبر" حرف نزنید، همان مادر بعد از دیدن فیلم کشته شدن ندا از خدا میخواست که به حق فاطمه زهرا خامنه ای رو به زمین سرد بزنه! و به این ترتیب بود که جمهوری اسلامی بخش عظیم از توده مردم رو که با اعتقادات پشت خود داشت از دست داد و روز به روز هم این بدنه با هر مادری که زندانی میشه، هر نوریزادی، هر خزعلی و هر تاجزاده ای که در عین دیندار بودن مورد ظلم حکومت قرار میگیرند بیشتر ریزش میکند.
حال سوال اینجاست که حمله مستقیم، تمسخر و توهین به دین به نفع چه کسی تمام میشود؟ آیا موجب زدوده شدن اعتقاد خرافاتی مردم میشود، یا موجب بی اعتمادی توده قابل توجه دینداران به نیروهای مخالف حکومت؟ آیا دینداران با خود فکر نمیکنند که اگر مخالفان قدرت رو به دست بگیرند، به اعتقادات قلبی اونها توهین خواهند کرد و این باعث شک و دودلی در همراهی برای مبارزه با جمهوری اسلامی نخواهد شد؟ آیا طرفداران حکومت به مراجع و علمایی که نفوذ قابل توجهی در قشری از جامعه دارند، نخواهند گفت که اگر جمهوری اسلامی برود کل دین خواهد رفت؟
اصلا بیایید فرض کنیم که اسلام خرافه و از پایه غلط است و مسلمانان فریب خورده و درجهل و مخالفان دین عاقل و آگاه و این فرض رو کنار فرض دیگری قرار بدهیم که کودکی نادان بر بالای چاهی ایستاده و میخواهد به درون چاه بپرد چون کسی به وی گفته که طلایی داخل چاه است. آیا برخورد یک انسان عاقل با این کودک توهین به طلایی که کودک فکر میکند در چاه هست و مسخره کردن او هست یا اینکه راه درست روشن کردن چراغی و نشان دادن عمق چاه و خالی بودن ته آن است؟
البته انسانی که در قلب خودش به دموکراسی و احترام به عقاید مختلف ایمان داره هرگز به خودش اجازه نمیده که تصور کنه از سایرین درک بالاتری داره و بقیه نادان هستند و نمیفهمند، چه برسه به اینکه به اونها توهین بکنه.
اما فارغ از این بحث بازهم دوستانی رو که به اندیشمند بودن خودشون مباهات میکنند رو دعوت میکنم که بیشتر فکر کنند و ببینید آب حمله مستقیم و تخریبی (و نه نقد روشنگرانه)به اعتقادات مردم، نهایتا به آسیاب چه کسی ریخته میشود
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر